Stop met de telefoon opnemen. Uw ruiters zullen u dankbaar zijn.

De clubtelefoon gaat tijdens de lessen, tijdens het poetsen, tijdens de middagpauze die al niet meer bestaat. U neemt op, want « het is misschien een inschrijving ». En u onderbreekt waarvoor u betaald wordt, voor iets wat een webpagina beter doet.

De telefoon is het slechtste kanaal, voor iedereen

Voor u is elk telefoontje een onderbreking : een versnipperde les, verbroken concentratie, een krabbel in de hoek van een schrift die overgetypt moet worden, of vergeten wordt. Voor de ruiter is het erger : hij belt drie keer, krijgt niemand, en doet uiteindelijk niets.

De paradox is wreed : hoe harder u uw best doet om op te nemen, hoe onbereikbaarder u lijkt, want elk telefoontje dat u tijdens een les aanneemt zijn tien gemiste oproepen op een dag.

Wat uw ruiters echt willen

Ze willen u niet spreken : ze willen een plaats in de les van zaterdag. Het gesprek is niet de dienst ; het is de hindernis tussen hen en de dienst. Kijk hoe ze de rest van hun leven boeken : zonder iemand te bellen.

• Online reserveren antwoordt dag en nacht, ook precies op het moment dat de zin ontstaat, vaak s avonds.
• Ze noteert nooit iets verkeerd : de plaats is bezet, bevestigd, en de dag ervoor volgt automatisch een herinnering.
• Ze int meteen ook : geen stage meer die mondeling geboekt en nooit betaald werd.
• Ze geeft u de telefoon terug voor wat telt : de echte gesprekken, die een bezorgde ouder geruststellen of een plan vormgeven.

Minder opnemen, beter bedienen

Stoppen met de telefoon opnemen betekent niet onbereikbaar worden : het betekent uw stem bewaren voor de gesprekken die het waard zijn, en de logistiek overlaten aan een hulpmiddel dat zich nooit vergist en nooit slaapt.